په بامیان کې د ۱٬۸۶۰ ماشومانو لپاره ټولنیز ټولګي

ولې دا پروژه

د یکاولنګ او پنجاب ډېری کلي له نږدې دولتي ښوونځي څخه ډېر لرې دي، او لاره یې له داسې لوړو ژورو غرنیو سیمو تېرېږي چې هر کال څو میاشتې د واورې له امله بندې وي. کورنیو موږ ته وویل چې کوچني ماشومان، په ځانګړي ډول نجونې، بس په کور کې پاتې کېدل.

موږ څه وکړل

د کليو مشرانو په خپلو کورونو او مېلمستونونو کې خونې ورکړې. موږ هره خونه په ټغرونو، یوې سپینې تختې او یوې بخارۍ سمبال کړه، او هر زده کوونکي ته مو د درسي کتابونو بشپړ سیټ ورکړ. ښوونکي د ټولنې له خوا وټاکل شول، او مخکې له دې چې درسونه پیل شي، زموږ د زده کړې ټیم دوولس ورځې روزنه ورکړه.

زموږ د زده کړې کارکوونکو به هره میاشت هر ټولګي ته سر ورښکاره کاوه، درسونه به یې کتل او له ښوونکو سره به یې د درسونو په پلان جوړولو کې مرسته کوله. زده کوونکو د پروژې په پیل، منځ او پای کې د لوستلو او ریاضي یوه لنډه ازموینه ورکړه.

موږ څه زده کړل

هغو ټولګیو چې په ګرمه خونه کې جوړېدل، د ژمي په اوږدو کې نږدې ټول زده کوونکي وساتل. په دویم کال موږ هر ټولګي ته د ګرمولو لپاره یوه کوچنۍ بودیجه ورزیاته کړه، چې اوس زموږ د معیاري طرحې برخه ده.